به گزارش پایگاه خبری – تحلیلی فردونیوز؛جوابیه دانشگاه علوم پزشکی قم در پی انتشار بیانیه جعلی منتسب به دانشجویان به این شرح  است:در پی انتشار بیانیه‌ای جعلی از سوی گروهک‌های ضدانقلاب با انتساب نادرست مطالبی به «دانشجویان دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی قم»، به اطلاع افکار عمومی می‌رساند:

بیانیه منتشرشده کاملاً جعلی و فاقد هرگونه اعتبار است. اساساً دانشگاه علوم پزشکی قم در حال حاضر دانشکده‌ای تحت عنوان «دانشکده داروسازی» ندارد و انتساب چنین بیانیه‌ای از اساس کذب و غیرواقعی است.

دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی قم جامعه سلامت استان قم همواره با روحیه مسئولیت‌پذیری، آگاهی و تعهد، در مسیر آرمان‌های انقلاب اسلامی و نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران حضور فعال داشته و دارند و این‌گونه فضاسازی‌های ساختگی، خدشه‌ای به این حقیقت وارد نخواهد کرد.

انتشار بیانیه‌های جعلی و تلاش برای سوءاستفاده از نام دانشجویان و دانشگاه‌ها، نشانه‌ای آشکار از استیصال و ضعف جریان‌های ضدانقلاب در مواجهه با واقعیت‌های جامعه و همراهی بدنه علمی و دانشگاهی کشور با نظام اسلامی است.

از عموم مخاطبان، اصحاب رسانه و دانشجویان گرامی درخواست می‌شود اخبار و اطلاعیه‌های رسمی دانشگاه علوم پزشکی قم را صرفاً از طریق منابع معتبر دنبال کنند. 

دانشگاه علوم پزشکی قم ضمن تأکید بر هوشیاری جامعه دانشگاهی، حق پیگیری قانونی این‌گونه اقدامات خلاف واقع و تشویش اذهان عمومی را برای خود محفوظ می‌داند.

حمله سازمان‌یافته به پزشک قمی به‌دلیل حمایت از نظام!

در روزهای گذشته برخی شبکه‌ها و افراد معاند با انتشار فهرستی، تعدادی از پزشکان را آماج حملات رسانه‌ای و اتهام قرار دادند.

در این فهرست که نام سید فخرالدین حجازی، پزشک نام‌آشنا و موفق قمی نیز دیده می‌شود؛ این پزشکان بدون ارائه مستندات و صرفا به دلیل سابقه حمایت از نظام و انقلاب، مخالف مردم معرفی شده‌‌ و تهمت‌های گوناگونی به آنان زده شده است.

از نگاه جریان‌های مخالف جمهوری اسلامی، «پزشک قابل قبول» پزشکی است که هم‌سو با مردم مد نظر آنان باشد و حتی سکوت یا عدم اعلام موضع علنی نیز مانع تخریب نمی‌شود و هر فردی که در چارچوب فکری آنان نگنجد، به راحتی هدف حمله قرار می‌گیرد.

همچنین این جریان‌ها، پزشک خوب را پزشکی می‌دانند که سوگند بقراط را نادیده گرفته و پیش از درمان، بیمار را تفتیش عقاید کند و اگر وی را هم‌سو با اهداف آمریکا و رژیم صهیونی ندید، از درمانش سرباز زند و یا حتی فراتر از این، وی را بکشد.

نگاهی که نمونه عینی آن را می‌توان در رفتار پزشک زن و شوهری دید که با نادیده گرفتن سوگند و رسالت پزشکی‌شان، شهید روح‌الله عجمیان را در وقایع و نآرامی‌های سال ۱۴۰۱ با نهایت خشونت به قتل رساندند و سلاخی کردند.

این تفکر در مقام عمل فعلاً مجال بروز نیافته است، اما یقینا اگر روزی فضا برای آن فراهم شود، هیچ خط قرمزی نخواهد شناخت و به‌راحتی دست به خشونت می‌زند و این ظرفیت را در خود می‌بیند که جان انسان‌های بی‌گناه زیادی را به صرف گرایش و عقیده بگیرد.

پایان پیام